Review Edco AeroSport Umbrial: ik wil niet meer terug!

Review Edco AeroSport Umbrial: ik wil niet meer terug!

Licht, aerodynamisch en superstijf; als je eenmaal de Edco AeroSport Umbrial wielset hebt gereden, wil je niet meer terug. Aan het fantastische rijgevoel van Edco’s vlaggenschip hangt echter een prijskaartje.

Bram de Vrind

De Fietsjournalist

Bram de Vrind

De Fietsjournalist

Mijn fiets staat niet langer in de schuur, maar als een pronkstuk in de woonkamer. En bij toertochten verzamelen belangstellende fietsers zich er omheen. De reden: de nieuwe Edco AeroSport Umbrial wielen die ik heb gestoken voor een duurtest. De zwarte carbonwielen met 45 mm velgen en witte decals halen de looks van mijn fiets – een Giant TCR Advanced – flink op. Alsof je van Toyota naar Porsche gaat. Als een kind zo blij ben ik met de wielset.

Umbrailpas

De AeroSport Umbrial is het vlaggenschip van het van oorsprong Zwitserse bedrijf uit 1867. De wielen zijn vernoemd naar de Umbrailpas (2503 meter) op de grens van Zwitserland en Italië. Voor de release heeft Edco per ongeluk de I en de A in de naam gewisseld en vervolgens de merknaam behouden.

Edco failliet

Edco kwam in 2007 in Nederlandse handen: Rob van Hoek en zijn team bouwden het merk uit vanuit de hoofdvestiging in Den Bosch met focus op topkwaliteit. Vorig jaar zomer ging Edco echter failliet na een conflict met toeleveranciers. Een van die toeleveranciers, het Taiwanese FTC, nam het merk vervolgens over. De wielen worden sindsdien in Duitsland geassembleerd.

Multisys body

De wielset die ik rijd is nog handgespaakt in Den Bosch. Ik krijg de AeroSports mee in twee wieltassen en twee setjes remblokken. Dat mag ook wel bij wielen met catalogusprijs 2299 euro. De multisys body is geschikt voor zowel Shimano-, SRAM- als Campagnolo cassettes. Maar de lockring heeft een Campagnolo passing. Edco levert een speciale sluitring waarmee ik mijn Shimano cassette op de body kan draaien.

Pro look

Eenmaal thuis kan ik niet wachten om de wielen in mijn fiets te steken. Wat een gave set! De velghoogte van 45 millimeter, geeft de Edco’s een echte pro look. De witte decalls zorgen voor een ingetogen maar ook stijlvolle uitstraling. Het logo, gebaseerd op de Zwitserse vlag komt terug op de velgen, body’s en snelspanners en maakt het helemaal af.

V-vormige velgen

Kenmerkend zijn verder de V-vormige velgen. Volgens Edco gaat het om de enige V-vormige velg die aerodynamischer is dan de gebruikelijke ronde U-vormige velg. Deze wielset voelt qua windgevoeligheid aan als een 35 millimeter velg, maar heeft de aerodynamische eigenschappen van een 60 millimeter velg, belooft Edco. Dat is geen overbodige luxe in de winderige Hollandse polders.

Speciale carbon structuur

Wat ook opvalt is de speciale carbon structuur die in een soort ruitjespatroon door de velgen loopt. Deze 9k08mm Twill Weave structuur is door Edco ontwikkeld voor de AeroSport en SuperSport velgen. 9K refereert naar 9.000 carbonvezels per bundel. Deze bundels worden dan weer in een speciaal 8 millimeter patroon gewoven voor een extra sterk en stijf wiel. Dit patroon verlaagt ook het risico op inscheuren bij een crash of andere impact.

Aptera naven

De wielen zijn uitgerust met de vermaarde Aptera naven die door Edco’s eigen fabriek in Zwitserland op een duizendste precies in de naaf worden geplaatst. Als gevolg van deze Zwitserse precisie zou je totaal geen weerstand tijdens het draaien moeten voelen. Tegen de lagers geplaatste seals beschermen dan weer tegen vuil en water. De wielen zijn volgens Edco 1507 gram schoon aan de haak, een keurig gewicht voor een halfhoge carbonset.

Remprestaties

De remprestaties zijn bij full carbon velgen nogal eens een zorgenkindje. In de regen verliezen de velgen aan remkracht en bij lange afdaling moet je dan weer uitkijken dat ze niet oververhit raken. Het antwoord van Edco hierop is het Integrated Low Temperature Braking System (ILT). Een speciale cabonstructuur, slijtvaste harsformule en speciale remblokken moeten de remprestaties van de velgen verbeteren.

Pang!

Tijd om de wielen in de praktijk te testen. Met enige moeite leg ik mijn clinchers over de velg. De wielen zijn geschikt voor clinchers (draad- of vouwbanden) en tubeless ready. Zoals door Edco voorgeschreven pomp ik de banden op tot negen bar (voelt tegennatuurlijk) en hoor ze ‘pang!’ over de velg vallen. Een beetje lucht eruit en fietsen maar!

Super steady

De eerste serieuze rit op de Edco’s is vanuit mijn werk in Amsterdam naar huis in Den Bosch: 100 kilometer met bijna altijd zijwind of wind tegen. Maar vanavond ga ik als een speer! Het valt op hoe snel de wielen accelereren. Even aanzetten en hup: ik ben op snelheid. Ook het aerodynamische voordeel is merkbaar. De wielen liggen super steady in de wind. In een recordtijd ben ik thuis.

Alpen

Ik zal de wielen het hele voorjaar en de zomer rijden op terrein uiteenlopend van het pannenkoekvlakke Nederland tot de Oostenrijkse Alpen. En met ritten uiteenlopend van rustige koffierondjes tot cyclosportieven en zomeravondcompetitie.

Harde wind

De wielen hebben de test op alle fronten doorstaan. Waar hoge wielen nogal eens zenuwachtig kunnen voelen bij harde wind, bewijst de speciale V-vorm van Edco zijn nut. Met zijwind kracht 5 de Maasbrug bij Hedel oversteken? Geen probleem. Afdalen op de winderige Mont Ventoux? De wielen lagen steady in de wind. Het enige wat je voelt vanaf pakweg kracht 5 is dat het voorwiel een beetje wiebelt. Maar situaties zoals bijna het IJ in waaien zoals ik ooit meemaakte bij een andere wielset, blijven me bespaard.

Afdalen

Ook in het hooggebergte slagen de Edco’s. Ik rijd er een van de meest extreme afdalingen van de Alpen mee, de Otztaler Gletscherstrasse, die zich van 2800 meter hoogte over 13,3 kilometer aan gemiddeld 10,7 procent naar beneden stort. Het ILT remsysteem doet in de afdaling zijn werk. Ik kan probleemloos aanremmen voor de haarspeldbochten, zonder dat de velgen oververhit raken. De Edco’s hebben wel merkbaar minder remkracht dan mijn wielen met aluminium velgen. Maar dat is bij carbonvelgen in zijn algemeenheid het geval.

Aerodynamica

Van de hoge stijfheid van de wielen en goede aerodynamica heb ik met name voordeel in wedstrijdverband. Meespringen bij een demarrage in de zomeravondcompetitie gaat door de hoge stijfheid van de Edco’s net even wat makkelijker en temporijden op glooiende wegen in de cyclosportieve Gran Fondo New York merkbaar beter.

Pijn in het hart

De wielen vallen zelfs zo goed in de smaak dat ze voelen als een onmisbaar onderdeel van mijn uitrusting. Met pijn in het hart lever ik ze aan het einde van het seizoen weer in. In de winter gaat mijn oude wielset erin en staat mijn fiets gewoon weer in de schuur. Van de Porsche is weer Toyota gemaakt.

Het verdict

De Edco AeroSport Umbrial is een geweldige wielset. Superstijf zonder oncomfortabel te worden, aerodynamisch zonder dat je van de dijk waait en met zulke goede remprestaties dat je ze ook kunt gebruiken in de bergen (ik heb ze niet met regen getest). De wielset is met name geschikt voor veeleisende renners die bijvoorbeeld ook in wedstrijdverband rijden.

Maar aan deze kwaliteiten hangt een prijskaartje: voor dik 2299 euro staat de wielset in de catalogus. De wielen worden tegenwoordig in Duitsland geassembleerd en voor dezelfde prijs op de markt gebracht onder de naam Chronosport Umbrial. Of je daarmee exact dezelfde wielset koopt als gemaakt in de Bossche fabriek, is de vraag.

Over deze review

Ik heb de Edo Umbrial Sport wielset ongeveer zes maanden in bruikleen gehad van de fabrikant voor een review. Zoals bij alle reviews op defietsjournalist.nl geeft de tekst mijn persoonlijke mening over het product weer en zijn er vooraf geen afspraken met de fabrikant gemaakt over de inhoud. Edco heeft dit artikel kunnen controleren op feitelijke onjuistheden.

Dit heb ik geleerd van de zware etappekoers Tour de Kärnten

Dit heb ik geleerd van de zware etappekoers Tour de Kärnten

Mijn eerste etappekoers, de Tour de Kärnten, zit erop. Ik heb veel van deze zware wedstrijd in Oostenrijk geleerd. Het rijden voor het klassement in een wedstrijd van 450 km, 7500 hoogtemeters, verdeeld over 6 etappes met een veelheid aan landschappen heeft aardig wat om het lijf. Je moet dag in dag uit, van klim tot afdaling zorgen dat je ‘mee’ zit met je concurrenten. Hieronder mijn 5 belangrijkste lessen van de voorbije week. En een race video.

Bram de Vrind

De Fietsjournalist

Bram de Vrind

De Fietsjournalist

1. Ik heb geleerd beter te tijdrijden. Als klimmer wist ik dat ik tijdens de eerste etappe, een redelijk vlakke tijdrit van 40 kilometer, flink wat tijd zou verliezen. De vraag was alleen: hoeveel. Daarom heeft Aschwin Van Oorschot van Sport Medisch Centrum JBZ Den Bosch verschillende tijdrittrainingen in mijn schema gezet, waarmee ik mezelf kon verbeteren in deze discipline. Ik kocht tijdrituitrusting (pak, stuur, helm) en reed een trainingswedstrijd. Dat wedstrijdje reed ik te langzaam zo blijkt achteraf, want tijdens de tijdrit in de Tour de Kärnten kon ik dezelfde intensiteit als in de trainingswedstrijd vier keer zo lang volhouden. Dat resulteerde in ‘de tijdrit van mijn leven’, met een 79ste plek algemeen.
2. Ik heb geleerd om mezelf op belangrijke momenten van voren te positioneren in het peloton. Stel: je rijdt met 300 man in een groep en er volgt een klim na 35 km koers. En iedereen weet dat hij op die klim goed van voren moet zitten om voorin de wedstrijd te blijven. Wat gebeurt er dan? Juist: iedereen gaat elkaar inhalen. Ik heb geleerd om rustig te blijven en in het gedrang op te schuiven als de situatie daarom vroeg. Vervolgens was het wagonnetje aanhaken bij een van de voorste groepen in de klim en niet lossen – not over my dead body.

3. Ik heb geleerd beter af te dalen. Op de top van een klim is de wedstrijd niet gedaan – allerminst. Goede dalers weten dat ze bergaf het verschil kunnen maken en storten zich naar beneden. Als je het contact met je groep verliest, zullen ze je op minuten achterstand rijden in de vallei. Als minder bekwame daler, was het dus zaak om goed van voren te zitten aan het begin van de afdaling en in de groep te blijven. Maar, zoals de koersdirecteur van de Tour de Kärnten treffend zei: je moet afdalen zo hard als je kunt en niet zo hard als je wilt. Dus zonder over de limiet te gaan. Ik heb mijn grenzen verlegd in afdalingen (elke dag haalden we snelheden boven 80 km per uur), zonder over de limiet te gaan. Niet altijd succesvol: in etappe 3 verloor ik het contact met het voorste deel van de groep en kreeg anderhalve minuut achterstand aan mijn broek. Maar dankzij deze ervaring zal ik de schade bergaf in de toekomst beter kunnen beperken.
4. Ik heb geleerd me minder druk te maken over van alles en nog wat, zoals slecht weer. Goed rusten is belangrijk in een koers waarin je zes dagen achter elkaar moet presteren. Piekeren helpt niet. Een belangrijke les was om op mezelf te vertrouwen en mezelf niet te druk te maken over de vorm van de dag of de mogelijkheid van slechte weersomstandigheden. Esther heeft me daarmee geholpen: vertrouwen op jezelf, gaf ze als advies. Slecht weer kregen we. Het frappante: tijdens een afdaling in de zeikende regen werd het verschil tussen mij en de andere renners kleiner, omdat zij nog voorzichtiger daalden.

5. Ik heb geleerd om te gaan met tegenslagen. De voorbereiding voor de Tour de Kärnten vanaf afgelopen winter was goed, maar niet zonder problemen. In februari kreeg ik acute pijnscheuten in mijn knie en in maart raakte mijn hiel overbelast, waardoor ik moeilijk kon lopen laat staan intensief trainen. Vervolgens raakte mijn andere hiel ook overbelast. Gelukkig ging het de laatste maand goed, waardoor ik alsnog intensief kon trainen.

Deze lessen hebben me geholpen om steeds weer wat plekjes te winnen in het algemeen klassement – van de 79ste naar de 33ste stek. Afgemeten aan het sterke internationale deelnemersveld was dit de plek waar ik in mijn optiek thuishoorde en ik ben er dan ook erg tevreden mee. Zo werd de Tour de Kärnten, ook wel ‘mini Tour de France voor cyclorijders’ genoemd, een bijzondere, intense ervaring die me nog lang zal blij blijven. Dank voor alle leuke reacties en aanmoedigingen tijdens de koers!

Kasseienrit Hel van Brabant op zondag 15 april

Kasseienrit Hel van Brabant op zondag 15 april

Liefhebbers van de kasseienklassiekers opgelet: op zondag 15 april vindt de jaarlijkse Rapha Ride Hel van Brabant plaats vanuit Den Bosch. Tijdens de rit krijg je niet minder dan 19 Brabantse kasseistroken voorgeschoteld met een totale lengte van 17,5 kilometer. Wil je meedoen? Schrijf je hier (gratis) in!
Bram de Vrind
De Fietsjournalist

Bram de Vrind

De Fietsjournalist

De Hel van Brabant bestaat uit twee routes: 164 kilometer met 19 kasseistroken en en 150 kilometer met 17 kasseistroken. We vertrekken vanuit brasserie Bolwerk aan de Sint Janssingel in Den Bosch. De tocht wordt gereden in twee groepen: de eerste groep rijdt 164 km aan 30 km/u gemiddeld. De tweede groep rijdt 150 km aan 27 km/u gemiddeld. We verzamelen om 9.30 uur voor een briefing en vertrekken om 10.00 uur.

Koersen over Kasseien en Kiezelstenen

De route passeert enkele bekende en soms beruchte kasseistroken die zijn opgenomen in het boek Koersen over Kasseien en Kiezelstenen van Martijn Sargentini. Martijn is na afloop van de rit aanwezig in Bolwerk om te spreken over zijn boek. Mocht je nog geen boek hebben, dan kun je het uiteraard ter plekke bij Martijn aanschaffen. In Bolwerk wordt de finale van de Amstel Gold Race getoond op tv.

Klimmen Tegen MS

Inschrijven is gratis en verplicht en kan via deze link. We vragen echter wel een bijdrage voor het goede doel: Klimmen Tegen MS. Alle donateurs krijgen een mooie goodybag van Bicycling Magazine i.s.m. Rapha! Dus doneer hier o.v.v. Rapha Ride en ontvang een goodybag! Martijn Sargentini zal zondag bovendien een boek verloten voor het goede doel. Lootjes zijn voorafgaand en na de rit te koop. De gehele opbrengst gaat naar Klimmen Tegen MS.

Kasseiencup

De fanatiekelingen onder ons kunnen zondag strijden om de kasseiencup. Degene die de snelste tijd neerzet op onderstaande 4 Strava-segmenten krijgt een mooie prijs.

  • Hoolstraat 1420m *** (segment kasseiencup)
  • Watertorenstraat 715m **** (segment kasseiencup)
  • Schenkeldijk – Hoge Zeedijk 2550 m *** (segment kasseiencup) (let op: tweede passage Hoge Zeedijk!)
  • Dordrechtseweg 700m *** (segment kasseiencup)

De Rapha Ride Hel van Brabant is een groepsrit en geen race. Na de segmenten wordt dus gewacht. We verwachten van alle deelnemers dat ze zich aan de verkeersregels houden. We hanteren een no drop policy, maar verwachten wel dat je het tempo van de groep aankunt. Bij twijfel, kies vooral de tweede groep.

Routes

Hieronder vind je de routes. De routes zijn niet uitgepijld. Zet ze dus vooral op je fietscomputer, zodat je de route niet kwijtraakt.

Schrijf je HIER in en tot ziens op zondag 15 april!

Trek Domane SL6 2018 eerste indruk (video)

Trek Domane SL6 2018 eerste indruk (video)

New bike day! Trek Bicycle​ heeft een speciale fiets geleverd waarmee ik de klassiekers ga rijden. Het gaat om de Trek Domane SL6 2018, die is gebaseerd op de fiets waarmee de profs van Trek Segafredo strijden in de voorjaarskoersen.

Bram de Vrind

De Fietsjournalist

Bram de Vrind

De Fietsjournalist

In deze video geef ik uitleg over de speciale features waarmee de fiets is uitgerust voor het klassiekerwerk. Van extra dikke 28 mm banden tot het ingenieuze dempingssysteem IsoSpeed. Deze racer heeft kortweg alle eigenschapen om te knallen op de kasseien a la Fabian Cancellara ;).

Over deze video

Ik heb de Trek Domane SL6 enkele weken in bruikleen gehad van Trek voor het rijden van de klassiekers. Zoals bij alle reviews op defietsjournalist.nl geeft de inhoud mijn persoonlijke mening over het product weer en zijn er vooraf geen afspraken met de fabrikant gemaakt over de inhoud.

Aftermovie: fietsen in fietsparadijs Gran Canaria

Aftermovie: fietsen in fietsparadijs Gran Canaria

Ben je van voornemens een trainingsstage of zonnige fietsweek met je vrienden te plannen? Dan is Gran Canaria een goede optie.
Bram de Vrind
De Fietsjournalist

Bram de Vrind

De Fietsjournalist

Afgelopen week trainde ik als voorbereiding op mijn uitdaging (het rijden van 6 voorjaarsklassiekers in 1 week) op het eiland. Deze trainingsstage van 30 uur en dik 600 kilometer was bedoeld om mijn conditie een laatste boost te geven. Deze aftermovie geeft je een indruk van fietsen in het Spaanse fietsparadijs.